ธรรมของสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นสิ่งประเสริฐและหาได้ยาก การที่ได้เกิดมาเป็นมนุษย์ถือเป็นโชคดีขั้นหนึ่งแล้ว แต่โชคที่หาได้ยากกว่านั้นคือการได้เกิดมาเป็นคนไทย ได้ใกล้ชิดกับพระพุทธศาสนา สามารถอ่านเขียนพูดภาษาไทย หรือถ้าได้ฝึกปฏิบัติธรรมไปด้วย ย่อมเป็นการใช้โอกาสที่หาได้ยากนี้ทำให้ไม่เสียทีที่เกิดมา

ผู้มีความทุกข์ร้อนใจ เมื่อหาทางแก้ไขปัญหาไม่ได้ มักหันหน้าเข้าวัดพึ่งรสพระธรรม พอได้รับความสงบขึ้นมาแม้เพียงน้อยนิด จะรู้สึกถึงความสุขที่ตนไม่เคยพบมาก่อน บ้างขอแค่ได้ตักบาตรทำบุญ บ้างขอแค่ได้เข้าวัดนานๆทีครั้ง บ้างเที่ยวเดินทางไปกราบพระ 7 วัด 9 วัด บางคนย้ายบ้านเข้าไปอยู่ในวัดเสียเลย

ความสงบนี่แหละทำให้ไม่ก้าวหน้าไปอีกขั้นในทางธรรม บางคนพอศึกษาพระธรรมคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า แล้วซาบซึ้งใจ จึงขวนขวายใคร่รู้ในทางธรรมมากขึ้น อยากศึกษาพระไตรปิฎกให้เข้าใจทะลุปรุโปร่ง บางคนถึงกับเข้าสอบนักธรรมเป็นขั้นตรีโทเอก กลายเป็นผู้เชี่ยวชาญเก่งกาจในอภิธรรม มีความสามารถในการท่องธรรมภาษาบาลีได้คล่องแคล่ว นี่เป็นเพราะติดกับความสุขความสงบที่ได้จากแค่ศึกษาขั้นทฤษฎีที่เรียกว่าขั้นปริยัตินั่นแหละ

ความสงบในขั้นปฏิบัติ เป็นสิ่งที่ทำให้ไม่ก้าวหน้าไปอีกขั้นได้เช่นกัน และเป็นความสงบที่ทำให้คนที่ปฏิบัติวิธีนั้นๆต่างยึดถือวิธีของตนว่าถูกต้องที่สุด กลายเป็นเรื่องให้ทะเลาะเบาะแว้งกันว่าวิธีใดคือวิธีที่ถูกต้อง ครูบาอาจารย์ท่านกล่าวว่า ถ้าต่างปฏิบัติให้ถึงที่สุดแล้ว ขอให้ทำให้เป็น ทำให้ถึง จะไม่มีเรื่องใดที่ต้องมาทะเลาะกันเลย


การปฏิบัติธรรมเริ่มจากศีล สมาธิ ปัญญา ศีลช่วยทำให้จิตสงบได้ขั้นหนึ่ง พอมีสมาธิทำให้เกิดความสงบลึกซึ้งเข้าไปอีกขั้นหนึ่ง พอใช้ปัญญาจะพบกับความสงบที่ละเอียดกว่าเดิมเข้าไปอีกขั้นหนึ่ง ผู้ซึ่งไม่เคยทำความสงบถึงขั้น ย่อมไม่มีทางเข้าใจได้เลยว่าความสงบที่ละเอียดลึกซึ้งกว่านั้นเป็นอย่างไร

ในสังคมอันยุ่งเหยิงปัจจุบันนี้ ทุกคนต้องแก่งแย่งชิงดีเอารัดเอาเปรียบกันมากขึ้น เป็นชีวิตประจำวันที่ขาดคุณภาพ พอหันหน้าเข้าวัด ได้พบพระธรรมขั้นต้น ฝึกให้มีสติตามรู้กายเวทนาจิตธรรมตลอดเวลา ย่อมทำให้พบกับความสงบในใจที่ตัวเองไม่เคยประสบมาก่อน เหมือนน้ำร้อนมาพบกับน้ำแข็งหรือน้ำเย็นที่มีอุณหภูมิต่างกันอย่างชัดเจน ทำให้ยึดติดกับความสงบที่เพิ่งได้รับรู้นี้เป็นอย่างยิ่ง โดยหารู้ไม่ว่ายังมีพระธรรมขั้นที่สามารถให้ความสงบได้ลึกซึ้งกว่าอยู่อีก

ผู้เพิ่งยินดีกับความสงบ ต้องอย่าประมาทว่า ความสงบที่ตนมีนั้นเป็นความสงบที่แท้จริง อย่าเพิ่งยึดเอาความสงบแค่นั้น อย่าเพิ่งดีใจ อย่าเพิ่งยึดติดกับวิธีปฏิบัติของตน อย่าคิดเพียงแต่ว่าทำได้แค่นี้ดีที่สุดแล้ว ขอให้คิดเฉลียวใจสงสัยไว้เสมอว่า ยังถูกกิเลสหลอกอยู่หรือไม่

พยายามหาให้พบว่าในความสงบที่ว่านั้น ยังมีความไม่สงบแฝงตัวอยู่อีกเยอะแยะไปหมด แต่ทำไมตนจึงไม่สามารถเห็นความไม่สงบนั้นล่ะ พึงระลึกไว้เสมอว่า มีแต่การบรรลุอรหัตผลเท่านั้น จึงเป็นความสงบที่แท้จริง กว่าจะถึงเวลานั้น ธรรมของจริงที่ว่าจริง ย่อมยังมีธรรมของปลอมแอบแฝงอยู่อีก

Go to top